زانوبندها, امروزه بطور وسیعی بمنظور پیشگیری از آسیب ورزشی, کاهش درد و یا فرایند توانبخشی توسط افراد مختلف مورد استفاده قرار می گیرند. فارغ از اینکه, به چه دلیل از زانوبندها استفاده می کنید, عموما زانوبندها به دو صورت جلو باز و جلو بسته تولید می شوند که هر یک از این دو دسته زانوبندها دارای کاربرد مجزایی می باشند.

نکته ای که باید در ابتدا به آن توجه داشته باشید اینست که, ساپورتهای ورزشی (زانوبند, قوزک بند, آرنج بند و غیره) بمنظور محدود کردن و یا تصحیح موقعیت و یا تقویت بیشتر یک مفصل ساخته می شوند و کاربرد کوتاه مدتی دارند و نمی توان آنها را برای مدت طولانی استفاده نمود, زیرا که استفاده از اینگونه از ساپورتها برای مدت زمان طولانی باعث تضعیف عضلات اطراف مفاصل می شود. عموما ساپورتهای ورزشی اعم از زانوبندها و غیره را تا زمانیکه زمان مناسب برای ورزشهای مناسب تقویت عضلات فرا برسد استفاده می کنند, تا عضلات رفته رفته بتوانند استقامت کافی پیش از آسیب دیدگی را مجددا بدست بیاورند.


انواع مختلف زانوبندها


حال باتوجه به این مطلب به بررسی اجمالی کاربرد زانوبندهای جلو باز و بسته می پردازیم. زانوبندهای جلو بسته برای مصارف کوتاه مدت مناسب می باشند و عمدتا مقاصد پیشگیرانه دارند تا احتمال بروز آسیب دیدگی را کاهش دهند. از جلمه از این زانوبندها می توان به زانوبندهای والیبال, بسکتبال, اسکی و دوچرخه سواری, مسابقات رزمی که احتمال آسیب کشکک زانو وجود دارد, اشاره نمود. از جمله عیوب این زانوبندها اینست که باعث فشردگی بیشتر کشکک به سمت داخل می شود که این مسئله خود باعث ایجاد محدودیت می شود. از جمله رشته های دیگری که ترجیح می دهند از زانوبندهای جلو بسته استفاده نمایند, می توان به وزنه برداری و ورزشکاران بدنسازی اشاره نمود.

زانوبندهای جلوباز را در مقایسه با زانوبندهای جلو بسته می توان برای مدت زمان بیشتری استفاده نمود و برای جهت گیری و موقعیت دهی دقیق کشکک زانو در موقعیت خود ساخته می شوند. زانوبندهای جلو باز راحتر از زانوبندهای جلو بسته می باشد و فقط در ورزشهای پربرخورد که احتمال بروز آسیب دیدگی کشکک زانو وجود دارد, مناسب نمی باشند. عموما ورزشکاران ورزشهای پر تحرک و زانوبندهای توانبخشی, از این دسته از زانوبندها می باشند و سهم عمده زانوبندها متعلق به زانوبندهای جلو باز می باشد.